Hong Kong by night or the unconscious apnea cycles of urban whales.

October 24, 2010




Last night in Hong Kong, grabbing some fuel for a late picnic and catching bus no20 towards a peak reputed to hold the most spectacular views of the city. Swarms of people, the aura of a place that has been photographed a billion times, funny enough you can avoid the thousand tripods if you just walk 50 meters to the right, like flocks of sheep, tourists stay together and don’t stray from the shopping lights. The view is indeed spectacular, feels almost fake, like living inside a video game, Blade runner comes again into mind a little fog and pages from Philip K. Dick’s books come alive. Climbing on hills to gaze the city at night. Some skyscrapers stubbornly protrude trying to beat this unofficial height game. You need to go higher, to transcend the man made in order to get a clear view and an undisruptive field for your thoughts. Only then the city becomes a sea and the unified concrete mass projects a liquidity if only as a deception of the fading forms through the distance. Cities from above, through airplanes, mountains, satellites, you need to resurface for air from time to time in order to dive inside again. Maybe in distant cycles like a whale but still necessary if you don’t want to drown.


Advertisements

2 Responses to “Hong Kong by night or the unconscious apnea cycles of urban whales.”

  1. Katerina said

    Καλά…. Έχω φτάσει σε σημείο να πρέπει αν διαβάζω ξανά αυτά που γράφεις γιατί δεν τα κατάλαβα με τη πρώτη ανάγνωση! Σαν ένα ποίημα ή ένα φιλοσοφικό βιβλίο. Έχει να κάνει και η γλώσσα (τα αγγλικά σου έχουν φτάσει σε επίπεδο ουρανοξύστη Χονκ Χονκ σε σχέση με τα δικά μου πια…), έχει να κάνει και με το ότι διαβάζω βιαστικά συνήθως (… κακό αυτό το ξέρω… τελικά όμως αν κάτι αξίζει σε τραβάει απ’το μακίκι και δε σε αφήνει να το ξεπετάξεις έτσι βιαστικά!).. Αυτό με τις πόλεις που πρέπει να βγείς στην επιφάνεια για να πάρεις μια ανάσα… Πόσο αληθινό! Το είχα μέσα μου σαν αίσθηση αλλά δεν το είχα πάρει χαμπάρι μέχρι που το έγραψες! Γι’αυτό μ’αρέσει τόσο να ανεβαίνω στον Λυκαβηττό και στου Φιλοπάππου. Ειδικά νύχτα. Γι’αυτό μ’αρέσουν και τα μπαλκόνια με θέα αθήνα απο ψηλά (ειδικά, αν οχι μόνο, το βράδυ)

  2. Shura said

    Really love the photos… I’ve put it up the first one as my phone wallpaper :p

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s